Onze voorzitter (voor het leven en ver daarna) mocht 70 kaarsjes uitblazen en daarom verrasten we hem met Wuivende Bergjes: een zelfgemaakte miniatuurversie van die legendarische badkamermuur met een berg stront ervoor, daar bij De Wieger bij hem om de hoek. Dat “kunstwerk” waar voorbij-fietsend Deurne zich al jaren hardop aan afvraagt welke quinoa-knager hier precies subsidie voor heeft gegeven…
In het geniep was het “bloed, zweet en dubieuze hoeveelheden whiskey” die er voor zorgde dat vanaf vandaag de beeldenroute door Deurne weer net iets groter is geworden.
En onze Leon? Die kan bijna geen woorden vinden hoe oprecht blij hij er mee is. Iedereen (ook die het niet wil) krijgt meteen het geschoten beeldmateriaal onder zijn neus geschoven om te laten zien wat hij nu weer in zijn tuin heeft staan. 
Wat hebben we gelachen… Leon, gefliciteerd!
